Öne Çıkan
Beril Esra Atahan
Sürekli kriz tüketimi
İnsan Olmak kitabında Engin Geçtan şöyle der: “İnsan en çok kendi yarattığı cehennemde kaybolur.” Sanırım çağımızın cehennemi biraz da elimizin içinde taşıdığımız ekranlar oldu. Çünkü artık yalnızca yaşamıyoruz; sürekli maruz kalıyoruz. Ve belki de ruh sağlığının yeni biçimi her şeyi bilmek değil, bazen bilmemeyi seçebilmek. Bir haberi geçmek. Telefonu sessize almak. Dünyayı birkaç saatliğine kurtarmaya çalışmadan bir kahve içmek. Camdan dışarı bakmak. Bir kediyi sevmek. Sevdiğin birinin sesini duymak.
Haberi Oku
