Halk Partisi nedir?

Halk Partisi yeni partiye bir isim önerisi değil, ideolojik bir tercihtir. Sınıf mücadelesini gizlemek için bir sözcüğün ardına gizlenen popülist bir öneri değil, sınıfın yeniden tanımlanmasıdır: Evinize pizza getiren kurye, marketlerde her gün gördüğünüz kasiyer, güvencesiz çalışan akademisyen, bir sonraki gün sahne alıp alamayacağını bilmeyen müzisyen, parça başı ücret alan Ayşe, Berivan, Kübra, enformel sektör çalışanları, kent yoksulları…

Halk Partisi, iktidar olmak için tavanda ittifakın aktörleriyle pazarlık değil tabanda halkın buluşmasıdır, Ferhan Şensoy’un deyimiyle “çok faşist yağan yağmurun altında birleşilen bir şemsiye”, mütedeyyin yurttaşların ahlak arayışına adres, kurucu iradenin yeniden tesisi için Cumhuriyetçilik ideolojisine sahip çıkıştır.

Halk Partisi; eşitlik, özgürlük, kardeşlik temelinde bütün yurttaşların bir arada yaşayacağı ortaklık talebidir.

Küreselleşmenin yıkımlarına mahcup bir edayla “biz serbest piyasa ekonomisine karşı değiliz” sessizliği değil, her türlü özelleştirmeye hayır diye haykıran insanların birlikteliğidir.

Parasız eğitim talebidir,

Parasız sağlık talebidir,

İş güvencesi, emeklilik talebidir,

Herkesin insanca yaşayacağı konut edinme/barınma talebidir.

Halk Partisi güvencesizlerin güvencesi olmak zorunda olan Cumhuriyetçi bir partidir. Sağda ya da solda kendini tanımlayan değil, kurucu iradenin yeniden tesisi için tam da merkeze oturan bir partidir.

Laiklik ödün verilmeyecek bir ilke; din, vicdani/bireysel alanın bir unsurudur. Kara çarşafa parti rozeti takmak gibi gerçeklikten uzak gösterilerin yerine kamusal ve vicdani alanın doğru bir şekilde tanımlanması önemlidir. Bu çatışmanın değil, uzlaşmanın, bütün yurttaşlarla ortaklığın yoludur.

Yıllarca kendini sıkıştıran mengeneyi açmanın, kırmanın zamanı gelmiştir. “Sağdan sola, yukarından aşağıya toplasak yine %35, iktidar için ittifak zorunluluktur” kolaycılığını %65’lere varan “vicdani hegemonya” alanını örgütleyecek yeni bir model, konvansiyonel parti tanımlamalarının dışında yeni bir anlayışla aşmak mümkündür.

Gençler, bu partinin bayrak/flama asan çalışanları değil yeniden örgütlenmenin asli unsurlarıdır. Son Kurultay’da Genel Başkan değişimi, onların öngörüleri, sokağın sesini dinlemeleri sayesinde olmuştur. Daha fazla alan açmak, yönetimin bütün kademelerinde onlara güvenmek gerekmektedir.

Kadınlar, Halk Partisi’ni iktidara taşıyacak ve iktidar direncinde güç katacak bir başka asli unsurdur. Kadınlar artık sokağa çıkmıştır. Yeniden onları eve sokmak mümkün değildir. Bilgi Üniversitesinin kapatılma kararına karşı çıkan öğrencilerin kararlı direnişi sırasında ön saflarda kadınları görebilirsiniz. Gözaltı süreci sonunda salınan öğrencilerin kendi aralarında içten sevinçlerindeki ortaklığı gözlerinden okuyabilirsiniz. Bundan 25 yıl önceki gibi İstanbul’da yaşayıp hayatları boyunca deniz görmemiş kadınlar değil hakları için sokakta direnen eşitlik, özgürlük, kardeşlik idealinde omuz omuza mücadele eden insanlar var artık. Keza Anadolu’da Özgür Özel’in sokaklarda dolaşırken kadınlarla etkileşimi uzun bir süredir hiçbir lidere nasip olmayacak içtenlikte, yakınlıktadır. Kadınların “otobüs yoksa biz alırız”, “para yoksa biz toplarız” “seni iktidar yapacağız” söylemleri, kararlı duruşları çok ama çok yol alındığının önemli göstergeleridir. Bu insanlar Halk’tır. Halk Partisi sokakta kurulmuştur!

Ecevit’i Karaoğlan yapan halkla kurduğu ilişkiydi ama ne yaparsa yapsın elitist bir yanı vardı. Şimdi kendilerinden biri var sokakta; bildiğin halk, bildiğin esnaf, her gün karşılaştığın biri. O kadar tanıdık, o kadar bizden biri oldu ki insanın başkan demek aklına bile gelmiyor; Özgür Abi, Özgür Amca, Özgür Kardeş, Özgür’lük olmaya başladı.

Bu iş bitti artık; şer, inanılmaz bir hayır çıkardı.

Artık hızla inşa faaliyetine yoğunlaşabiliriz!